จากที่ทิ้งร้างไว้เพราะหนีไปหาแม่  เหอๆ  ได้ฤกษ์กลับมาอัพซะทีนะ  ไม่ได้อัพตั้งแต่วันคอนฯว่ะ  หมดอารมณ์จะนึกจะเล่าอะไรแล้วอ่ะ  จริงๆแค่ออกนอกฮอลล์เราก็ลืมๆไปหมดละ  ช่วงเวลาแห่งความสุขช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน

วันศุกร์เช้าไม่หลับไม่นอน  ตรงดิ่งจากรามฯไปหาแม่ที่ทวีวัฒนา  เหอ....ไกลได้อีก  ไปถึงแบบหิวๆก็ให้แม่เจียวไข่ให้กิน(เพราะข้าน้อยเจียวไข่ไม่เป็น  ฮ่าๆ)  กินเสร็จก็นั่งเมาท์+ดูหนัง  แล้วหนังตาก็หย่อนเพราะยังไม่ได้นอน  เลยนอนหลับไปหลายชั่วโมง  ตื่นมาอีกที...อ้าวเวร...แม่ไปหาหมอจนกลับมาละ  สามทุ่มเห็นจะได้  ตื่นมากินแล้วก็นั่งดูหนังต่ออีกเรื่อง  กว่าจะเข้านอนอีกทีก็ตีหนึ่งโน่นแน่ะ  ตอนเช้าก็ตื่นก่อนหกโมงอีกเหอะ  รีบอาบน้ำแล้วก็กินข้าวเช้า  กว่าจะรอคนนั้นคนนี้ทำนั่นนี่เสร็จ  กว่าจะลาครบทุกคนก็ปาไปสิบโมง --*--

แม่ก็ถามหลายรอบว่าทำไมรีบกลับ  ก็บอกไปว่านัดเพื่อนไว้  จะไปดูคอนเสิร์ตเอสเจ (แม่ก็ถามไปงั้นแหล่ะ  เจ๊แกไม่รู้หรอกว่าเอสเจเป็นใคร)  ยังดีที่คุณเค้าไม่ถามว่าราคาบัตรเท่าไหร่ 555 (เพราะถ้าถามมาเราก็ไม่โกหกอยู่ดี...ยอมโดนด่าอ่ะ)  น้ามีการยัดเค้กให้เราสองกล่อง  ไอ้เราก็ประคองมาอย่างดี  แต่พอรถแทกซี่เบรคทีเดียวนี่แหล่ะ  กล่องขนมเค้กกระโจนไปอยู่ใต้เบาะที่นั่งคนขับเลย  เละอนาถมาก  ฮ่าๆ  สรุปกว่าจะกลับถึงห้องก็เกือบเที่ยง  ซื้ออะไรขึ้นมากินยังไม่ทันหายอืดก็ต้องนั่งรถไปอิมแพค  โฮฮฮ...รู้สึกว่าสองสามวันมานี้นั่งรถได้ทรหดมาก  เหนื่อยง่ะTT-TT

ไปถึงก็หาซื้อเพนไลท์เพิ่มอีกอัน  มีอยู่แล้วอันนึงแต่อยากโบกสองมือเลยซื้อเพิ่ม  ซื้อแบบเหมือนอันแรกเลย  เหอๆ (เพื่ออะไรวะกู?)  พอเอาเข้าจริงตอนอยู่ในฮอลล์ก็ยกให้คุณรัชฎาภรณ์เอาไปโบกซะงั้น  สรุปเราก็ได้ใช้อันเดียวอยู่ดี  ก่อนเข้าฮอลล์ก็นั่งเมาท์ๆๆๆ  ปากนี่ด่าแหลกด้วยศัพท์ไม่น่าฟัง  แต่ด่าด้วยใจรักนะ  ส่วนด่าใครนั้นก็...(ละไว้...มันเยอะเหอะ  เราจำไม่ได้)  แต่สนุกดีมีเรื่องให้ด่าเยอะแยะ (โรคจิตอ่ะ  ยิ่งชอบยิ่งด่า)  มีแอบเซ็งตอนก่อนเข้าฮอลล์  มีท่านเสด็จมา...ทำไมไม่มาเป็นการส่วนตัวนะ  มาแบบนี้ลำบากคนอื่นมาก  ก็รู้ๆกันว่าก่อนคอนฯเริ่มกับหลังคอนฯจบรถแถวนั้นมันติดมหาโหดแค่ไหน  สบายมาก...ส่วนคนอื่นจะลำบากก็ไม่เป็นไรหรือ? (พูดจาเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางมาก)  เอาเป็นว่าเราไม่ปลื้มล่ะ  โดนการ์ดไล่เข้าฮอลล์ทั้งที่ยังต้องนั่งรอเพื่อนอีกสามคนที่ยังมาไม่ถึง  แถมรถก็ติดหวุดหวิดจนมาไม่ทันเพลงแรกเนี่ย =*=

พอเหอะ...บ่นมากกว่านี้ได้ไอเสียงใหม่แน่ๆ (ไอเสียง คุก..คุก...คุก!)  มาถึงคอนฯบ้าง  แสงสีสวยดีค่ะ  เปิดตัวเร้าใจทั้งวีทีอาร์ทั้งโชว์  แต่ทำไงอ่ะ  มีแค่สองตาแค่จะแยกให้มันไปคนละทางยังไม่ได้เลย  เราอยากมีสิบสี่ตาเว้ย  จับจ้องเรียงคน อีกตานึงที่เหลือจ้องไปที่จอมอนิเตอร์ 555  แต่ก็ถือว่าโชคดีเพราะดูในมุมสูง  กวาดได้ทั่วทุกโซน  พวกอยู่ในหลุมกับพวกใกล้ๆได้เห็นชัดก็จริงแต่ว่าเห็นในมุมแคบมาก (ได้อย่างเสียอย่างเนอะ)  ส่วนตัวแล้วเราจะมองหาเวลาใครเริ่มจับคู่กันเนี่ย  โฟกัสด่วน...มันจะมีเรื่องฮาๆให้หัวเราะตลอด  อารมณ์เราเหมือนมาเที่ยวสวนสนุกมากกว่ามาดูคอนฯนะเนี่ย  เพราะว่าทั้งดูทั้งเมาท์กับเพื่อนแบบเมามันส์มาก

เพลงของเอสเจเป็นเพลงแดนซ์สนุกๆอยู่แล้วเลยไม่กร่อย  แต่เราไม่ชอบที่มีวีทีอาร์คั่นแทบจะทุกเพลง  เอาเหอะ...เราอาจจะชินกับคอนฯของญี่ปุ่นมากเกินไป  คอนฯเอสเจในไทยนี่สนุกนะ  เฮฮามาก  แถมยังซึ้งด้วยเหอะ  เราเข้าไปในฮอลล์พอปิดไฟแล้วมองไปทางไหนก็เห็นแต่แสงสีน้ำเงินเต็มไปหมด  มันสวยมากเลยล่ะ  คาดว่าเอสเจเห็นก็ต้องอึ้ง...แฟนไทยก็ทำได้ใช่ม๊า^^  สุดยอดประทับใจก็ตอนหนุ่มๆมานั่งฟังแฟนๆร้องแมรี่ยู  โหย...ขนลุกเหอะ  ทึกกี้ร้องไห้ปานจะขาดใจ(ฮา)  แฟนไทยรักเอสเจมากขนาดนี้...ก็ขอให้หนุ่มๆรักแฟนไทยให้มากๆแล้วก็มีความสุขกับความรักที่มีให้กันตลอดไปเน้อ>.<

แต่เราว่าคอนฯนี้ขาดช่วงที่เป็นไคลแม็กซ์  เพราะมันเป็นเพลงสลับกับวีทีอาร์ไปเรื่อยๆ  มันก็สนุกนะ  แต่ถ้าไม่นับอังกอร์แล้วก็ไม่มีช่วงที่รู้สึกว่าสนุกสุดๆ  เด็ดสุดๆเลยซักช่วง  เลยทำให้รู้สึกว่ามันขาดไคลแม็กซ์ไป  กลายเป็นว่าคอนฯนี้สนุกสนานเฮฮาไปเรื่อยๆตั้งแต่ต้นจนจบ  เออ...สมชื่อคอนฯอ่ะ  ซุปเปอร์โชว์(จริงๆ) 

ตัดฉับ!...จบคอนฯ  ไม่มีอะไรมากหรอกเพราะว่ามันหลายวันมาละ  เราลืมๆไปหมดแล้ว  จบคอนฯก็กลับห้อง+หาอะไรกิน+นอน  วันรุ่งขึ้นต้องไปผจญภัยต่อ  เรียกว่าผจญภัยเลยล่ะนะ...เพราะเรารู้สึกแย่กับงานวันอาทิตย์จริงๆ  ชนิดที่ว่าวันนั้นวันเดียวมันดูดความสุขเราในสองวันก่อนหน้านั้นไปเกลี้ยงเลยล่ะ  ก็พอจะรู้ชะตากรรมตั้งแต่ตอบตกลงไปเป็นเพื่อนอ้อยแล้วแหล่ะ  เฮ้อ...ยังดีที่ช่วงแรกๆปั๊บมันมารอเป็นเพื่อน  แต่จะว่าดีก็ไม่ค่อยได้เพราะมันไม่ได้ชอบเอสเจ  แค่นัดกันมาหาอะไรกินเฉยๆ(มันโดนล่อลวงมาว่างั้นเหอะ)  มันไม่ได้ชอบเลยมานั่งทนรอเหมือนแฟนคลับอย่างเราๆทำไม่ได้  เราเลยต้องพามันไปหาอะไรกิน  นั่งเล่นที่อื่น  ฟังมันคุยเรื่องการเมือง  เสร็จแล้วค่อยกลับมาที่เดิม

ซักประมาณหกโมงเย็นหนุ่มๆก็ยังไม่ลงมา  งานเลทสุดๆ  เราพยายามไม่ยืนให้ตัวเองไปโดนตัวแฟนๆคนอื่น  เลือกยืนที่โล่งๆว่างั้นเหอะ  ก็ไม่วายมีแฟนคนอื่นมาโดนเราเอง  ชนเรากระเด็นไม่รู้กี่ครั้ง  ยิ่งแฟนจีนสองคนที่มาทีหลังเรายิ่งแล้วใหญ่  มารยาทแย่มาก  ทั้งชนทั้งเบียด  เราก็โอเค  ยอมถอยให้...  ตอนนั้นเราได้ยืนในโซนที่ไม่สามารถเข้าได้ทุกคน  ฝั่งสยามเซ็นจะมีการ์ดคอยกันไม่ให้เบียดเข้าไป  เพราะงั้นโซนนั้นเค้าเลยให้คนเข้าไปน้อยหน่อย  ผิดกับสยามดิสที่เบียดกันแทบจะเป็นทูน่าอัดกระป๋อง  เรายืนต่อจากเด็กๆที่ยืนติดรั้วเหล็ก  ก็ยืนห่างๆแหล่ะเพราะข้างหน้ารั้งเหล็กเป็นบ่อน้ำพุเล็กๆ  ถ้าเกิดเบียดกันไปน้องๆหน้าคว่ำมันก็ลงบ่อเชียวนะเว้ย  ซักทุ่มนึงก็ยังไม่ลงมากันอีก  เราเองก็ทั้งง่วงทั้งเบื่อแล้ว...ปั๊บมันก็อยากจะไปเที่ยวบาร์เกย์กับแพร  เราเลยไล่ให้มันไปเที่ยวซะ  เรารอคนเดียวดีกว่ามีคนมาคอยบ่นให้เราฟัง  พอหนุ่มๆลงมาได้ซักพักปั๊บมันก็กลับ

พอหนุ่มๆออกมาทั้งป้ายก็ชูกัน  ทั้งเด็กที่ยืนติดรั้วก็ปีนรั้วกัน  เฮ้ย! ได้อยู่ข้างหน้ายังไม่พอแล้วยังปีนบังคนข้างหลังอีก  เราเลยมองหาช่องระหว่างคนส่องดู  ก็พอจะมองเห็นบ้าง  แต่ก็มีเด็กคนนึงมาจากไหนไม่รู้  ไปเบียดกับเด็กที่ปีนรั้วอยู่  แล้วก็ไปปีนรั้วกับเค้าเฉยทั้งๆที่มันก็แทบไม่มีที่ว่างอยู่แล้ว  มารยาทแย่มาก  พอเด็กคนนี้มาเราเดินหนีเลยเพราะมันบังเรามิดเลยทีเดียวล่ะ  เดินไปหามุมอื่นปรากฏว่ามันบังมิดหมด...มองไม่เห็นละ  เราเลยไปยืนมองจอในกล้องที่เค้ากำลังถ่ายอยู่  อยากรู้จริงว่ากล้องยี่ห้ออะไร  ชัดโคตร...แล้วเค้าถ่ายได้นิ่งมากเลยล่ะ  เราเลยยืนดูไปเรื่อยจนจบ  มีเขย่งเท้าขึ้นมองตัวจริงบ้างเป็นพักๆแต่ก็ไม่ค่อยเห็นอะไร

อ้อ...ตอนแรกที่เรายืนอยู่ต่อจากเด็กติดรั้วน่ะ  มีกลุ่มนึงเหมือนจะเป็นแอนตี้การมีสมาชิกเพิ่ม  เค้าบอกให้ตะโกนเรียก เอสเจเอ็ม  พวกนั้นก็จะตะโกนเรียกแค่ เอสเจ ตลอด...แล้วเวลาเค้าสัมภาษณ์กันอยู่พวกนี้ก็คุยกันแบบประชดๆเรื่องนี้  ซึ่งเป็นคำพูดที่ไม่ค่อยน่าฟังเท่าไหร่  เราก็อยากจะรู้ว่าถ้าไม่ชอบแล้วจะมาดูทำไม  นึกๆไปก็ยังไงก็มีสมาชิกเอสเจอยู่ก็คงมาเชียร์แค่ที่เป็นเอสเจ...แต่น้องๆก็ช่วยคิดถึงแฟนคนที่เค้ารับได้แล้วชอบเอสเจเอ็มบ้างได้ไหม  ตัวเองมางานเปิดตัวเอสเจเอ็มแท้ๆแต่มาทำมารยาทแย่ๆแบบนี้เนี่ย  มันก็ไม่ควร...ไม่ชอบก็ด่าในใจสิ  อยากด่าก็ด่าไปในใจ...หรือไม่ก็ไม่ต้องสนใจ  คุณชอบคนไหนก็เชียร์คนนั้นไป  ไม่ต้องไประรานคนที่ไม่ชอบ...ส่วนตัวเราเองแล้วเฉยๆ  ไม่ได้แอนตี้หรือชอบทั้งนั้น  เพราะเราเคยบ้าเอสเจมาตั้งแต่ตอนมีสมาชิกสิบสองคน  พอมีคนที่สิบสามเข้ามาเราก็ยังรับได้  เพราะงั้นกรณีนี้เราเฉยๆมาก...แต่ถ้าใครจะบ้าจะแอนตี้ก็ขอให้มีขอบเขตหน่อย  อย่าระรานคนอื่นนัก!

พอจบงานเราก็รีบเดินออกจากโซนนั้นเลย(จริงๆอยากจะออกตั้งแต่ก่อนจบงานเลยด้วยแต่คนเยอะชิบหายเลย)  เออ...แต่ก็คิดผิด  ลืมไปว่าเวลาออกจากงานตอนงานเลิกนี่คนต้องเยอะกว่าแน่ๆ  จากที่พยายามไม่โดนตัวคนอื่น...ตอนนี้กลายเป็นเบียดติด...โฮฮฮ...สารพัดเหงื่อ  บางคนนี่เปียกเป็นน้ำเชียว  เลยรีบไปเข้าห้องน้ำที่ชั้นสาม  เอาสบู่ล้างถึงต้นแขนเลย...ค่อยยังชั่วหน่อย  ออกมาซื้อเป๊ปซี่กระป๋องนึงแล้วก็นั่งรออ้อยไปมีทอยู่ที่ชั้นสามนั่นแหล่ะ  รอไปก็แทบหลับ...เบื่อก็เบื่อ  ง่วงจะแย่ละ  ปั๊บก็โทรมาบอกว่าเนี่ยกำลังจะออกไปบาร์เกย์แล้ว  เปลี่ยนชุดเรียบร้อย...เหอๆ  เที่ยวให้สนุกนะ...

กลับมานั่งนึกๆดูแล้ววันอาทิตย์นี่เราได้ความรู้สึกแย่ๆจากแฟนบางกลุ่มไปเยอะเลยล่ะ  เห็นก็ไม่ค่อยได้เห็นแต่ต้องไปทรมานตัวเองเนี่ยไม่ไหวนะ...จริงๆปัญหาไม่ได้อยู่ที่เห็นน้อยหรือมากหรอก  มันอยู่ที่ตัวเราไม่อยากไปมากกว่าเลยไม่สนุกกับการรอคอย  แล้วก็ไม่ยอมรับผลการรอคอย...เพราะถ้าเราอยากไปจริงๆ  ต่อให้เห็นน้อยกว่านี้เราก็มีความสุขได้  เฮ้อ...นั่งไล่ให้เอ้ฟังว่าชั้นโดนชนไปกี่รอบ  ยังไงบ้าง  ก็พึ่งรู้เหมือนกันแหล่ะว่าเป็นครั้งแรกที่ตามแล้วโดนชนแบบรุนแรงหลายรอบเหลือเกิน  มีรอบนึงปั๊บมันแอบเนียนทำเป็นอุบัติเหตุเดินไปเตะขาผู้ชายคนนั้นให้เพื่อเป็นการแก้แค้นให้เราด้วย (ฮามากเพื่อนกรู)  ก็อย่างที่บอกไป...วันเดียวก็สามารถริบความสุขก็สองวันก่อนหน้านั้นไปได้หมดเกลี้ยงเลย  เหอๆ

แต่เราเชื่อในตัวแฟนไทยนะ...ว่าดีกว่าแฟนบางประเทศเยอะ  แล้วเราเชื่อด้วยว่าที่เราเจอมันเป็นแค่พวกชนกลุ่มน้อยที่มารยาทแย่...แฟนๆส่วนมากไม่เป็นกันหรอก  อย่างน้อยก็ดีกว่าแฟนประเทศนั้นแล้วกันน่ะ^^

รู้สึกว่าเรื่องแย่ๆนี่จำดีเหลือเกิน...เรื่องดีๆนี่ลืมเกลี้ยง=*=

ปล.1 สะใจ...เจ๊ฮีชอลโดนรุมราดน้ำ  หัวเปียกๆแล้วเอาไปเช็ดหลังคนอื่นอีก(หลังใครเราจำไม่ได้)  แต่เจ๊ฮามาก...แกล้งเค้าไว้เยอะเลยโดนรุม  ตอนเจ๊ปาบอลใส่หัวซีวอนก็แรงใช่ย่อยนี่นา...เหอๆ

ปล.2 ลูกสาวกระชากเสื้อ...เผยผิวขาวๆ  โฮกกกกก...คุณแม่ขอเป็นลมตายดีกว่า (เลือดพุ่ง)

อีดิท

วันนั้นเอาของขวัญวันเกิดรวบยอดสองปีไปให้คุณโอ๋กับคุณรัชฎาภรณ์ด้วย  แอบลงรูปประจานดีกว่า (แต่อย่าให้รู้นะว่าพวกมึงแอบประจานกูบ้างน่ะ  ฮา)

ของคุณโอ๋นี่เป็นสร้อยทิฟฟานี่หัวใจคล้องกันอยู่สองดวง...ฮิ้ว  หวานได้อีก  คิดว่าน่าจะชอบอะไรน่ารักๆเลยเลือกแบบนี้ให้  แต่ถ่ายรูปออกมาแล้วมองไม่เห็นสร้อยเลยว่ะ  เห็นแต่หน้าคน =*=

ส่วนคุณรัชฎาภรณ์นี่เราให้ต่างหูเงินถักไป  ห้อยระย้าหรูหรา  แบรนด์เดียวกับคุณโอ๋  เน้นว่าให้ใส่กับชุดนิสิต...อันนี้แค่ให้ลองใส่ให้ดูเฉยๆ  ถ่ายรูปเสร็จแล้วต้องรีบถอด  เพราะว่ามันช่างไม่เข้ากับชุดที่คุณเธอสวมมาวันนี้เลย  เหอๆ

ถ่ายหลังจากจบคอนฯเอสเจ  นั่งอยู่ที่เดิมในฮอลล์นั่นแหล่ะ  ได้ข่าวว่าที่ก็ติดกัน  กล้องก็ตัวเดียวกัน  แต่ทำไมสีรูปมันแตกต่างกันขนาดนี้วะ?  เห็นได้ชัดถึงการสะท้อนแสงได้ของหน้าผากคุณรัชฎาภรณ์นะค๊า  ฮ่าๆ (มีแซวๆ)  จริงๆวันนั้นอ้อยก็ใส่สร้อยที่ให้ไปนะ  แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้...ถึงถ่ายไว้ก็คงไม่ลงว่ะค่ะคนนั้น  เดี๋ยวโดนมันตามมาฆ่าเอา(ฮา)  เป็นสองคนข้างบนก็ว่าไปอย่าง...ชอบถ่ายรูปตัวเองลงเน็ตอยู่ละ  มันคงไม่ว่าอะไร (เนอะ)