เฮร่อออ...ไม่ได้อัพบล็อกมานานเท่าไหร่ละเนี่ย  จริงๆไม่มีอะไรจะอัพด้วยแหล่ะ  วันนี้ได้ฤกษ์ดีมีเวลาหายใจหายคอหลังจากเสียประสาทไปพักใหญ่  กรูจะลงสอบคำนวณติดกันหาพระแสงอะไรวะ? (แง่ง)

แหม...สอบวันแรกก็ได้เคราะห์เลยนะ  ล้วงมือเข้าไปหาเข็มกลัด 

แต่ได้..มีดโกน! ได้มาเต็มสองนิ้วเลยด้วย

นิ้วกลางไม่เท่าไหร่แค่หนังหลุดไปแผ่นนึง  เลือดไม่ออก  แค่พอได้แสบๆคันๆ  แต่นิ้วนางนี่แบบ ปักฉึ่บ หนังหลุดไปก้อนนึง (ก้อนนะไม่ใช่แผ่น)  เลือดกระฉูดอีกแล้ว  ทำไมจะมีอะไรได้เลือดตลอดเลยวะกรู =*=  จะเอารูปลงบล็อกประกอบคำบรรยายก็ไม่ได้  ตอนนั้นไม่ได้คิดอย่างอื่นนอกจากห้ามเลือดกับ...กรูปวดนิ้ววววววววว (อร๊ากกกกก)  ใครจะมานั่งถ่ายรูปตอนเลือดไหลไม่หยุดชิมิเคอะ 555 (คราวก่อนไม่นับ  เพราะมันห้ามเลือดได้)

เลือดหยดติ๋งๆไม่ยอมหยุด  ขนาดเอาผ้าซับไว้ตั้งนานยังไม่ยอมหยุด  ไม่รู้จะทำยังไง  ใกล้เวลาจะไปสอบแล้วด้วยเลยแปะพลาสเตอร์ทั้งเลือดๆนั่นแหล่ะ (ฮา)  ทำข้อสอบไปก็ทรมานปวดนิ้วไป  จนมาถึงบัดนี้ผ่านไปหลายวันแล้ว  เปลี่ยนพลาสเตอร์ไปก็หลายแผ่น แผลมันหายละแต่ก็ยังจี๊ดๆอยู่นิดหน่อย  เลยต้องนั่งพิมพ์นิ้วเดี้ยงๆ  ใช้นิ้วนางแล้วแม่มสะดุด

เมื่อความเจ็บปวดลดลง  ก็ได้ความคันมาแทนที่  เนื่องจากเราคิดว่าคงจะแพ้คราบเหนียวๆของพลาสเตอร์ยาอ่ะ  ลองสังเกตหลายครั้งละ  เวลารองเท้ากัดอะไรงี้  สรุปว่าถ้าเป็นแผลแล้วแปะพลาสเตอร์(ทั้งแบบผ้าเหนียวๆกับแบบพลาสติกไม่เหนียว)ไว้ไม่ว่าจะแปะนานหรือไม่นาน  พอตอนแกะออกจะมีตุ่มคันๆขึ้นบริเวณทีึ่พลาสเตอร์มันทับอยู่  ฮูยยย...คันนรกเลย  แต่ทำไงได้  มันเจ็บนี่  แปะแล้วไม่เจ็บก็ต้องแปะแหล่ะ  เรื่องคันเอาไว้ทรมานทีหลัง 555

นอกจากคันแล้วนิ้วยังติดคราบเหนียวๆล้างก็แทบจะไม่ออก  เนื่องจากตอนแปะไม่มีเวลาให้มานั่งตัดเล็บก่อน  ก็เลยต้องแปะพาดเล็บไปด้วย  โอ้ววว  เล็บเขรอะเลยทีเดียว  กว่าจะกลับมาเป็นเล็บคนได้นี่..เหนื่อย..

หมดเรื่องซวยๆไปพร้อมกับวันที่สอบติดกันผ่านไปแล้ว  ตอนนี้มีเวลาให้ได้พัก  แล้วค่อยสอบอีกวัน  เง่อออ..  อยากดูหนัง  คอยดูเถอะจะดูให้ครบเลยเรื่องที่อยากดู  อย่าพึ่งออกจากโรงไปไหน  รอกรูก่อนนนน..

สอบข้อเขียนบัญชีนรกก็เอาอีกละ  แววตกมาเยือนอีกละ  ข้อสอบมีหกข้อทำไปแค่สี่ข้อยังไม่พอ  ไอ้ข้อที่ทำไม่ได้เสือกกินคะแนนไป 25 คะแนนอีก  โฮฮฮ...เจอกันใหม่วันซ่อมแล้วกันนะจ๊ะ  ข้อใหญ่ที่คะแนนเยอะที่สุดน่ะไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ทั้งข้อหรอก  แต่แบบต้องวิเคราะห์เจ็ดข้อ  ตรูลืมไปข้อนึงว่าต้องวิเคราะห์อะไร  วิเคราะห์ไม่ครบตรูก็เขียนงบไม่ได้  อร๊ายยยยยยยยย...นั่งนึกจนห้านาทีสุดท้ายแล้วก็ปลง  เออวะ  นึกไ่ม่ออกแล้วล่ะ  ถึงจะนึกออกก็ทำไม่ทันแล้วววววววว (ร้องไห้)  งานนี้โทษใครไม่ได้นอกจากตัวเอง  เอาเหอะ...ซ่อมมันต้องผ่านล่ะวะ  ปลุกใจตัวเองไว้ก่อน (ปลุกใจหรือหลอกตัวเอง?) เหอะ เหอะ

(รูปนี้ถ่ายตอนที่ไปเรียน  วันนั้นไปเร็วเลยถ่ายเล่น  ดูว่างมาก..  จริงๆแล้วเครื่องเขียนเราเยอะกว่านี้มาก  แต่มันอยู่ตรงที่นั่งข้างซ้ายเราด้วย  ข้างขวาเราด้วย  คนเดียวใช้ไปสามเก้าอี้  เผื่อแผ่มาก...)